Guillermo del Toro'nun yönetmenliğini üstlendiği 2001 yapımı 'The Devil's Backbone' (El espinazo del diablo), sıradan bir hayalet hikayesinin çok ötesine geçen, atmosferi yoğun bir başyapıttır. Film, İspanyol İç Savaşı'nın kasvetli ortamında, ıssız bir yaylada bulunan ve savaşın yetim bıraktığı çocuklara ev sahipliği yapan bir yetimhaneye odaklanır. Buraya yeni gelen ve babasını savaşta kaybetmiş genç Carlos, diğer çocukların tuhaf davranışları ve 'Biri geliyor' diye fısıldadıkları bir hayalet efsanesiyle karşılaşır. Yetimhanenin bahçesine saplanmış patlamamış bir bomba ve binayı dolaşan 'Santi' adlı bir çocuk hayaleti, yerin altında yatan korkunç bir sırrın ipuçlarıdır.

Del Toro, korku öğelerini politik ve duygusal bir anlatımla ustalıkla harmanlar. Yetimhane, savaşın yarattığı travmanın, kayıpların ve bastırılmış suçluluk duygularının somut bir temsilidir. Fernando Tielve, Carlos rolünde naifliği ve cesareti aynı anda yansıtırken, Eduardo Noriega (Jacquinto) ve Marisa Paredes (Carmen) gibi yetişkin karakterler, savaş zamanının insan doğası üzerindeki yozlaştırıcı etkisini güçlü bir şekilde temsil eder. Özellikle hayalet Santi'nin tasviri ve hikayesi, izleyiciye ürperti verirken derin bir hüzün de hissettirir.

'The Devil's Backbone', sadece sıçratmalı korkulara değil, psikolojik gerilime ve tarihsel bir arka planın getirdiği ağırlığa dayanan bir filmdir. Görsel estetiği, sembolizmi ve Javier Navarrete'nin unutulmaz müzikleriyle izleyiciyi içine çeker. Savaşın masumları nasıl etkilediğini, geçmişin hayaletlerinin nasıl bugüne musallat olduğunu anlatan bu film, del Toro'nun daha sonraki çalışmalarının da habercisi niteliğindedir. Korku, drama ve gerilimi sevenler için mutlaka izlenmesi gereken, zengin alt metinlere sahip bir sinema deneyimi sunar.