Edward Yang'ın yönettiği 2000 yapımı Yi Yi, modern sinemanın unutulmaz başyapıtlarından biri olarak kabul ediliyor. Film, Taipei'de yaşayan orta sınıf bir ailenin üç kuşağını mercek altına alarak, hayatın sıradan görünen anlarında saklı derinlikleri ustalıkla ortaya koyuyor. NJ adlı kırklı yaşlarındaki bir baba, ergenlik çağındaki kızı Ting-Ting ve sekiz yaşındaki oğlu Yang-Yang'ın hikayeleri üzerinden pişmanlık, umut, hayal kırıklığı ve yeniden başlama arzusu gibi evrensel temaları işliyor.

Filmin gücü, karakterlerin iç dünyalarını son derece incelikli ve gerçekçi bir şekilde yansıtmasında yatıyor. Wu Nien-jen'in NJ rolündeki performansı, orta yaş bunalımını ve varoluşsal sorgulamaları unutulmaz bir samimiyetle aktarıyor. Jonathan Chang'in canlandırdığı küçük Yang-Yang ise dünyayı anlamlandırma çabasıyla izleyiciyi hem gülümsetiyor hem de derin düşüncelere sevk ediyor. Edward Yang'ın yönetmenliği, sakin ama son derece etkileyici bir tempo ile görsel bir şiir sunuyor.

Yi Yi, sadece bir aile portresi değil, aynı zamanda modern kent yaşamının getirdiği yalnızlık ve iletişimsizlik üzerine derinlemesine bir inceleme. Üç saatlik süresine rağmen akıp giden film, izleyiciyi karakterlerle öylesine bir bağ kurmaya davet ediyor ki, sona erdiğinde gerçek hayattan insanlarla vedalaşıyormuş hissi uyandırıyor. Görsel olarak zarif, duygusal olarak zengin ve felsefi olarak derinlikli bu şaheser, insan deneyiminin evrenselliğini yakalayarak her izleyicide kendinden bir parça bulmasını sağlıyor. Sinema sanatının neler başarabileceğini görmek isteyenler için mutlaka izlenmesi gereken bir film.